Mijn verhaal met geld.

Soms vragen mensen: “Ben jij altijd al met geld bezig geweest?” Het eerlijke antwoord? Nee, eigenlijk niet. Bij ons thuis werd er wel over geld gepraat, maar als kind stond ik daar nauwelijks bij stil.

Achteraf gezien heb ik wél veel opgepikt van de gewoontes thuis. Misschien herken je dat: patronen die je meeneemt, vaak zonder dat je het zelf doorhebt. Ik speel bijvoorbeeld altijd graag op safe. Een tikje voorzichtig, nooit helemaal all-in met geld.

Mijn eerste geld verdiende ik als puber bij de tuinder in het dorp. Zaterdagochtend vroeg eruit, werken in de kas, daarna zwemmen of iets leuks kopen. Sparen deed ik wel, maar vooral omdat het zo hoorde. Niet uit een groot besef van financiële planning. Dat kwam pas veel later.

Wanneer kwam geld voor mij echt op de radar?

Dat was niet omdat ik ineens zelf geldzorgen had, maar wel omdat ik me begon af te vragen: hoe ga ik ooit een huis kopen?

In mijn werk bij de gemeente zag ik steeds vaker mensen die wél echt wakker lagen van geld. Mensen met stress, met zorgen, die het overzicht kwijt waren. Die ervaringen openden mijn ogen. Ik dacht steeds vaker: dit wil ik zelf voorkomen.

Tegelijk besef ik heel goed: geldzorgen kunnen iedereen overkomen. Dat probeer ik nooit te vergeten.

In de gesprekken die ik bij de gemeente voerde, raakte vooral één soort verhaal me: mensen die door pech — ziekte, ontslag of andere omstandigheden — ineens in de problemen kwamen. Je ziet dan letterlijk het omslagpunt in hun leven. Soms hoor je hoe het vroeger goed ging, en hoe iemand nu afhankelijk is van regelingen of vastloopt in het systeem.

Het is confronterend om te zien hoe simpel iets op papier kan lijken, terwijl het in de praktijk totaal anders uitpakt. Het overkomt mensen die hard hebben gewerkt, hun best doen en toch in de knel komen. Dat is voor mij altijd een realitycheck gebleven.

Waarom dan Handebudgetman?

Na negen jaar werken voor de gemeente Roermond merkte ik steeds meer frustratie: waarom is hulp bij geldzaken zo afhankelijk van waar je woont?

Ik zag goede mensen vastlopen, puur omdat de hulp per gemeente verschilt. Ik wilde het breder trekken. Geldproblemen houden zich niet aan gemeentegrenzen, dus waarom zou hulp dat wel doen?

Zo begon Handebudgetman.

Niet omdat ik mezelf als allesweter zie. Juist niet. Ik ben geen financieel adviseur, geen goeroe, en ik wil dat ook niet zijn. Maar ik wil wel laten zien dat geld niet altijd ingewikkeld hoeft te zijn, en dat je ook zonder perfect plan al iets kunt doen.

Wat wil ik anders doen?

Eerlijk? Ik vind dat we in Nederland veel te weinig leren over geld. We krijgen op school van alles, maar niet hoe je je eigen geld regelt. Dan ben je dus afhankelijk van wat je ouders je meegeven, en daar heb je niet altijd invloed op.

Ik wil niet belerend zijn. Ik wil mensen helpen om zelf overzicht te krijgen en hun eigen keuzes te maken.

Wat gun ik jou?

Ik gun iedereen rust en een gezonde relatie met geld. Dat het oké is om over geld te praten, en dat je je daar niet voor hoeft te schamen.

Als je zorgen hebt: je bent niet de enige. Praat erover. Dat is vaak de eerste stap.

En begin gewoon eens met overzicht maken: wat komt er binnen, wat gaat eruit? Vaak blijkt het minder erg dan je dacht. En als het toch tegenvalt, weet je in elk geval waar je aan toe bent.

Focus je vooral op wat je kunt beïnvloeden. Vaste lasten zijn niet altijd makkelijk te veranderen. Maar op je dagelijkse uitgaven — boodschappen, leuke dingen, kleine keuzes — heb je vaak meer invloed dan je denkt. Maak het jezelf niet te moeilijk en kies wat bij je past.

Tot slot

Ik hoop dat Handebudgetman groeit. Niet alleen qua bereik, maar vooral qua impact. Ik wil mensen helpen om zelf meer grip te krijgen op hun geld. Of dat nu met coaching is, met de Budgetbieb of met een goed gesprek.

Ik hoop dat we over vijf jaar in Nederland opener over geld praten en dat meer mensen weten waar ze terechtkunnen.

En als ik mijn jongere zelf nog iets zou willen meegeven, dan is het dit:

Geld is belangrijk, maar het hoeft niet alles te bepalen. Durf te vragen, durf te leren en wees niet bang om af en toe fouten te maken.